Ouders aan het woord

“Onze taalsituatie thuis was behoorlijk ingewikkeld. Ik woonde met mijn Griekse man in Frankrijk, en we spraken samen Engels. Om als gezin een beetje normaal te kunnen functioneren, hadden er bewust voor gekozen met onze kinderen ook Engels te spreken. Frans kwam er (even) bij als tweede taal, maar toen we na de geboorte van onze tweede zoon naar Griekenland verhuisden werd dat Grieks. Het Nederlands schoot er volledig bij in. Pas toen de kinderen drie en zes jaar oud waren, hoorde ik van het bestaan van de Nederlandse school in Athene (Marousi). Ik heb hen, ik zou haast zeggen ‘voor de grap’ ingeschreven en ben ook thuis begonnen Nederlands te oefenen. In het begin stuitte ik op wat weerstand, maar de opvang op school was fantastisch, en de jongens begonnen het al snel spannend te vinden om hun ‘moedertaal’ te leren. Dankzij de feesten, de vele leuke activiteiten en het contact met de andere kinderen vonden ze het prima om eens per week naar de Nederlandse school gaan. In het begin weigerden ze om thuis Nederlands te spreken, maar toen we na anderhalf jaar op school vrienden uit Nederland te logeren kregen met kinderen die alleen Nederlands spraken, die bovendien ook nog de Otje DVD’s als cadeau mee namen, waren ze ineens niet meer te stuiten. De jongens gaan inmiddels alweer ruim zeven jaar wekelijks naar de Nederlandse school in Athene (Marousi). Natuurlijk maken ze nog foutjes, maar ze spreken de taal vlot, ze lezen Nederlandse boeken en tijdschriften, kijken naar Nederlandse films, en vinden de vakanties in Nederland ook een stuk leuker. Zelf hoop ik dat ze in de toekomst misschien een deel van hun studie in Nederland kunnen doen.”

Helene, moeder van Stergios en Bernard (groep 6 en 8, richting 3)

"Na 18 jaar buitenland zijn wij in 2006  in Nederland komen wonen met onze 4 kinderen ,die toen 18, 16,14 en 11jaar waren.
Gedurende ons verblijf in het buitenland hebben onze kinderen , met wie wij thuis Nederlands spraken en die op de internationale school in het Engels onderwijs kregen,  vanaf  hun 7e Nederlandse les gehad.
Toen wij in 1999 in Athene arriveerden zijn de oudste 3 kinderen meteen begonnen op  het Nederlandse schooltje in Marousi ,waar de jongste hen later volgde. De 2 oudste kinderen rondden hun Nederlandse onderwijs daar af met het Certificaat Nederlands als Vreemde Taal, profiel academische taalvaardigheid.
Onze jongste is , in aansluiting op groep 8 op de internationale afdeling van de Violenschool in Hilversum,  mede op grond van zijn niveau Nederlands (zonder CITO -toets ) aangenomen op de tweetalige afdeling van de Internationale School Hilversum 'Alberdingk Thijm,' waar hij in het Nederlands en Engels onderwijs krijgt samen met kinderen met een VWO advies en een overeenkomstige CITO-score
Behalve dat onze kinderen in Nederland  academisch geen problemen hadden met hun Nederlands, heeft  het Nederlands onderwijs in het buitenland voor  hen ook  in sociaal  opzicht  de overgang naar Nederland enorm vergemakkelijkt. Doordat zij goed Nederlands spraken en vertrouwd waren met de Nederlandse cultuur lukte het ieder van hen binnen korte tijd  hetzij via de gekozen studentenvereniging,hetzij via hun  sporten Nederlandse vriendschappen op te bouwen.
Kortom; het Nederlandse onderwijs in het buitenland heeft voor onze kinderen z'n vruchten afgeworpen; niet alleen wij als ouders,maar ook onze kinderen zijn daar (achteraf) heel blij mee. Fantastisch dat we daarvoor terecht konden op het schooltje in Marousi,want zonder de professionele aanpak van March en haar collega's hadden onze  kinderen in Athene nooit het niveau Nederlands bereikt,dat ze hadden toen wij Athene verlieten en naar Nederland verhuisden."

Marie-Louise, moeder van vier ‘richting 1’ kinderen